Hou de lift vast, alsjeblieft.
Moet je vroeg beginnen van Draper? - Nee, ik wilde zelf vroeg hier zijn.
Ik kon niet slapen van de zenuwen. - De dienstlift is defect. Geen probleem?
Ik ga vandaag verhuizen. Ik zou rond de middag komen kijken.
Dan ben ik de rest van de dag wel zoet. - Dat is altijd een heel gedoe.
Waarom ben je zenuwachtig? - Mr Rumsen gaat mijn tekst presenteren.
Aan de mensen van Belle Jolie. - Dat is me wat.
Het lijkt wel een boemeltrein. - Het spijt me, meneer.
Dit is uw verdieping.
Ik ga koffie halen. Wilt u ook? Echt niet?
Kom eens binnen.
Doe de deur dicht. - Er is nog niemand.
Doe de deur dicht.
Peggy, weet je hoe moeilijk het is om je hier elke dag rond te zien lopen?
Je rok zit zo strak. - Trek hem omhoog.
Voorzichtig.
Dit is misschien niet het juiste moment, maar ik wil wel duidelijk zijn.
Ik zei dat ik je werk na zou kijken, maar dat heb ik niet gedaan.
Gelukkig.
Ik dacht dat je het niet goed vond.
Zonde.
Ik weet wat je wilt zeggen. - Nee, dat weet je niet.
Je hebt het steeds mis.
Er gaan zoveel dingen om in mijn hoofd, en ik kan ze niet zeggen.
Denk je wel eens aan me?
Eerlijk gezegd...
...soms wel, ja.
Je zit maar 20 stappen verderop. - Nu niet.
Als ik naast Trudy wakker word, denk ik: we zouden verwante zielen moeten zijn.
Maar wat ik ook probeer... Er gaat zoveel om in mijn hoofd.
Ze is gewoon een vreemde.
Je bent niet de enige.
Sorry van je blouse. - Dat geeft niet.
Hallo, mama. Ik zit op mijn werk.
Neem de telefoon dan niet op. Zeg dat ze je moeder niet doorverbinden.
Kijk eens wie er weer overwerkt. - Wat is er?
De conciërge heeft de verkeerde lamp ingezet.
Hij spreekt ltaliaans met zijn moeder. - Ik moet gaan.
Ciao, mijn zoon.
Mijn hemel. - Ze is er net, en nu al verloren.
Hij belt zijn moeder vaak. Mr Crane? Ik verbind u door.
Hij is niet getrouwd. - Hoe ziet hij eruit?
Die man in de film Marty woonde ook bij zijn moeder.
Niet plagen. - Moment.
Ik denk lang, knap en donker, maar ik ben een optimist.
Wat aardig. - Ik betaal wel.
Hoeft niet. Mrs Sterling belt zo meteen. Verbind haar meteen naar mij door.
Vraag het haar maar.
Salvatore Romano, ken je die? - Knap, heel hoffelijk.
Dure aftershave, iets Europees, denk ik. - Wat een hoop details.
Jullie hebben stemmen. Ik heb andere dingen.
Dank u voor het wachten.
Mr Cooper wil u zo spreken. - Zeg Mr Sterling dat ik zo kom.
Nee, alleen Mr Cooper.
Wat is er met je blouse? - Ongelukje.
Ik moet maar reservekleren hier houden.
Kom maar binnen.
Ik heb liever dat je niet rookt.
Don, ik waardeer je talent zeer. En hoewel zoiets niet gemeten kan worden...
...heb ik toch een poging gedaan.
2500 dollar?
lk... - Dank je. Dat moet je zeggen.
Heb je haar al gelezen?
Rand, Atlas in staking.
Die moet je hebben. - Zeker.
Ik weet dat je het niet gelezen hebt.
Op je 40e heb je zo'n beetje alle soorten persoonlijkheden wel gezien of ontmoet.
En ik ken jouw soort.
Want ik ben ervan overtuigd dat we hetzelfde zijn.
Dat is een compliment, neem ik aan? - Je bent productief en redelijk...
...en eigenlijk heel egocentrisch.
Dat is een kracht, wij zijn anders.
We zijn niet sentimenteel over diegenen die van ons werk afhankelijk zijn.
Haal maar 1,99 dollar van die bonus en koop een exemplaar van dat boek.
Dat zal ik doen.
Hallo, daar.
Kom je auditie doen? - Ik ben geen model, ik ben nieuw hier.
Wie doet die proefdruk voor Firestone? - Niemand, Sal. We praten met Miss...
Lois Sadler. Ik ben nieuw hier. Telefoniste.
Marty Faraday. Waarom zouden ze jou verstoppen?
Hallo, Lois. Duane Davis. - Salvatore Romano.
Sorry voor de rommel. - Juist heerlijk.
Ik werk in een kast, dus het is heerlijk om rond te lopen.
Kan ik iets voor je doen? - Ik ben zo'n warhoofd.
Ik moet dit naar Boekhouding brengen, en dan naar de centrale. Is dat hier?
Nee, je zit op de verkeerde verdieping. - Ik loop wel mee.
Nee, zeg maar waar het is. - Bovenaan de trap links, voorbij de wc.
Het was leuk u te ontmoeten.
Ciao.
Dat was een leuke afleiding. - Heerlijk als ze met me flirten.
Ze flirtte met hem.
De verkoper drong deze das aan me op. Ik wist niet dat ie zo effectief was.
Ze praten altijd met jou. - Ze zien dat je geld hebt.
Je hoeft niet rijk te zijn om beter gekleed te zijn dan jij.
Mr Campbell, uw vrouw.
Op welke lijn? Laat het lichtje eens branden.
Nee, ze is hier. In levende lijve.
Laat haar maar binnenkomen.
Hallo, liefje. - Dag, huizeneigenaar.
Wat doe je hier? - Ik kom je ophalen. We kunnen wel lopen.
Het is 30 straten verder. - Het is zulk mooi weer.
Ik heb het drukker dan ik dacht.
Dan doen we het toch hier?
Ik zou toch naar je toekomen? Maar dat gaat helaas niet lukken.
Dat zei je niet. Ik ben er nu, wat maakt het uit?
Dit is mijn kantoor.
Wat zullen ze denken? - Dat je vrouw van je houdt.
Dat krijg je als je zo binnenvalt. Ruzie.
Ik wou vieren dat we het appartement hebben. Ik ben daar blij mee.
Maar je hebt het verpest. - Het spijt me.
Ik heb het gewoon nogal druk.
Ik schenk wel champagne in.
Het spijt mij ook.
We zullen er heel lang wonen. We moeten niet bijgelovig worden.
Het is zo simpel als E pluribus unum: Een uit velen.
Uit veel kleuren lippenstift een kleur die van haar is.
Ze kiest er een uit een mand vol kussen, het geeft haar kus een unieke kleur.
Met haar kus kleurt ze haar man.
'Belle Jolie lippenstift: markeer je man'.
Ik zie maar een lippenstift in die tekening. Vrouwen willen veel kleuren.
'Markeer je man'. Heel leuk. - O, jij vindt het wel wat?
We kunnen teruggaan naar vijf kleuren. Of een.
Dit is wel een verfrissende aanpak.
Laat maar, Ken. We kunnen er maar beter mee stoppen.
Dank u voor het komen. - Is dat alles?
U gelooft er niet in. Waarom zouden we ons bezighouden met Kabuki?
Ik weet niet wat dat is.
Met uw aanpak bent u de vierde grootste geworden.
U hebt me ingehuurd, en volgt toch uw eigen weg.
Dat wil ik niet. Dat begrijpt u wel.
Na drie maanden en duizenden dollars kunt u ons niet zomaar herdefiniëren.
Ik kom u niet over Jezus vertellen. Die hebt u in uw hart of niet.
Iedere vrouw wil keuzes. Niemand wil er een van de honderd in een doos zijn.
Ze is uniek. Zij maakt de keuzes en ze heeft hem gekozen.
De wereld moet weten dat hij van haar is.
Van haar, en niemand anders. Ze markeert haar man met haar lippen.
Hij is haar bezit.
U geeft iedere vrouw die uw lippenstift gebruikt het exclusieve eigendom.
Ga zitten.
Pas als ik weet dat ik mijn tijd niet verdoe.
Ga zitten.
Weet u hoe u naar het hotel komt? Er kan wel iemand meelopen.
Dat zou je wel willen. Je maakt er nog eens iets mee.
Het is prachtig gerenoveerd. Het lijkt nu net zo'n stoomschip.
En dan de gasten. Gisteravond dronk ik een borrel met Robert Mitchum.
Heel wat borrels. - We zetten u niet in zomaar een hotel.
Goed gedaan. Dit gaat lukken. - Dat weet je maar nooit.
Het is geen wetenschap. We doen ons best.
Die Jezus-toespraak. Nog beter dan hem ondersteboven uit het raam hangen.
Dat heeft Don nooit echt gedaan.
Er is een moment waarop verleiding plaats moet maken voor geweld.
Hij is nog maar een jochie. Hij denkt dat het andersom is.
Peggy, breng eens wat ijs.
Zal ik het hier neerzetten?
Hoeveel wilt u er? - Hoeveel wil jij er?
Een homerun, ballerina.
Ga je gang, voordat Joan Holloway het ziet.
Noem je dat vieren?
Het duurde zo lang, ik dacht al. - Hij was meteen enthousiast.
Hij is bescheiden. Hij draaide er drie keer omheen voordat hij de vlam erin zette.
Mag ik het zien?
Prachtig. Het was toch eigenlijk: 'De stempel die je op je man achterlaat'?
Is dat zo? - Je wordt nog eens een echte schrijver.
De arrogantie heb je al.
Wil je er nog een? - Denk het niet.
Zeker weten geen schrijver.
Mag ik deze houden?
Nooit je naam op een lijst zetten. Alles wordt hier bijgehouden.
Nooit van McCarthy gehoord? - Het is voor het bowlen.
Het is gebeurd. Ze vonden het geweldig. - Ik moet wat boodschappen doen.
Ze vonden mijn slogan goed. - Wat geweldig voor je.
Vandaar je slordige typewerk. - Ik kreeg een borrel.
Van Mr Draper, Mr Rumsen, Mr Romano. - Ik ben stikjaloers.
Ik moet niet zo opscheppen.
Peggy's slogan is verkocht. - Het is wel iets veranderd.
Dat moeten we vieren. - Om vijf voor vijf, bij P.J. Clarke.
Dat wordt nog wat vanmiddag.
Champagne? Hoe dat zo? - Van alweer een blije klant.
Je ging vandaag toch verhuizen?
Ik kon de andere partij ervan overtuigen dat ik al een baan heb.
Houden ze ooit op met dingen vragen?
Hildy is zeker al lunchen. - Gefeliciteerd.
Ja, je hebt blijkbaar schrijftalent. - Hij kan het weten, hij is schrijver.
Maar advertentieteksten kan hij niet. - Te beperkt. En ik haat woordspelingen.
Kom op, zeg. 'Admiral televisies, daar raak je niet op uitgekeken'.
Hou je kop.
Ga je het nog vieren? - Ja, we gaan vanavond naar P.J. Clarke.
Wat nou vanavond? Cooper, Sterling en Draper zijn al weg.
En Mr Rumsen dan? - Die zit daar al. Die weet van niks.
Om drie uur, na de vergadering. Joan is een kletsmajoor.
Ik moet het fort verdedigen als de rest weg is.
Meneer de voorzitter. Hij komt wel.
Ik moet eigenlijk naar huis.
Als we om drie uur beginnen, kunt u om vijf uur naar huis.
We hebben het allemaal verdiend.
Waarom ook niet.
Toedeloe.
Mr Romano, ik ging net lunchen, maar er is telefoon voor u.
Gelukkig ben ik er nog.
Sorry, ze hebben opgehangen.
Iedereen heeft het over vanochtend. Miss Olson vond uw tekening spectaculair.
Zei ze dat? - We gaan het vieren, bij P.J. Clarke.
Dat heeft ze verdiend. - U moet erbij zijn.
U spreekt trouwens met Lois Sadler. - Dat weet ik.
Ik kom wel.
Fijn.
Kan ik u helpen?
- Dat is Don, de reclameman.
Hij is in orde.
Ik kan jou niet bellen, maar jij mij wel.
Pak je koffer, we gaan naar Parijs.
Parijs. - Nu?
Hoe kom je daaraan? - Een bonus. Ik weet niet waarvoor.
Wat denk je ervan? We kunnen ontbijten bij Versailles.
Sorry, ik heb al plannen voor vanavond.
Je maakte toch nooit plannen? - Doet hij mee?
Ja, hij moet wel. - Hij ziet er burgerlijk uit.
Kibby komt net uit Juarez.
Mag ik? Ik heb hier al zin in sinds ik op de bus stapte.
Blijf. Je krijgt geen spijt.
We willen high worden en naar Miles luisteren.
Zijn dat je plannen? - Dit eerst, en dan dat andere.
Dan is het veel leuker. Ga zitten. Ontspan je.
Hier naast me, Griezel. Waar heb je hem opgeduikeld?
Een echte wip vind je alleen buiten The Village.
Ik zorg wel voor hem.
Vind je het lekker?
Ik voel me net Dorothy. Alles is ineens in kleur.
Die woorden. Je bent goed met woorden, man.
Goed gezegd.
Kibby, maak jezelf eens nuttig en haal een glas water voor me.
Ik moet er ook zo een.
Nee, dank je.
Vooruit dan.
De muziek is ermee opgehouden. Alleen het getik nog.
Goedemiddag. Ik weet dat dit moeilijke tijden zijn.
Maar heeft u een maaltijd voor me? Ik wil wel werken.
Sorry, we zijn geen christenen meer. - Dat is niet waar.
Best. Werk is voedsel voor de ziel, maar we hebben geen werk vandaag.
Kan ik morgen terugkomen?
Onzin. U kunt vanavond mee-eten. Als u morgen hier werkt.
Ik zal uw kleren eerst uitkoken voor u aan tafel gaat.
Dat is prima, dat vind ik zelf ook prettiger.
Dick Whitman.
Geen gaten graven. Maak een vuur onder de ketel.
Hallo, knul.
Wat zei ik nou? - Zo was ik vroeger ook.
Dat verbaast me niets.
Dank U heer, voor deze spijs, die we delen met anderen.
Amen.
Nogmaals bedankt. Het ruikt heerlijk. - Wie heeft u zo netjes opgevoed?
Laat hem eten, dan kan hij weer gaan. - Ik kom uit New York, en overal.
New York. Vandaar dat u rondzwerft.
Archie, niemand kiest voor zo'n bestaan.
Ik bedoel dat hij geen onkruid van graan kan onderscheiden.
Dat klopt. Ik heb veel in fabrieken en havens gewerkt. Ik ben een arbeider.
Bent u een communist?
Die zijn inderdaad anders. - Een klap doet bij hen ook zeer.
Ze hebben een ziel, maar ze kunnen niet gered worden.
Dat is waar.
Mijn moeder zei altijd dat het leven net een hoefijzer is.
Plat in het midden, aan beide kanten open en overal hard.
Morgen. Als u het werk af hebt.
God zegene u.
Ik wilde het hier eens komen bekijken. - Mooi, hè?
Geen Bob Mitchum?
Wat wil je drinken? - Campari met citroen.
Leuk dat je zelf komt kijken. - Ik was wel nieuwsgierig.
Ik ben bezig met architecten over de buitenreclame van een warenhuis.
Het is mooi. Ook al ben ik als rondreizende verkoper het doelwit.
In dat pak? Denk het niet.
Ik ben niet zo iemand die op reis gaat om zijn gezin te ontlopen.
Ik ben een echte huismus. Maar New York?
Als de trein vaart mindert, en het wordt donker, dan denk ik met bonzend hart:
Ik ga die trap op en ben in New York.
Ik zie dat niet meer. Maar het is wel een meesterwerk.
Waar ik ook ben, ik wil een uitzicht.
Al die gebouwen, vol met mogelijkheden.
Waar is dat van? 42nd Street?
Nee, ik bedoel dat hier alles mogelijk is.
Ik loop er al twee voor. Ik moet iets eten, anders draaf ik pas echt door.
Hoe laat is het? - Je hebt zeker geen onkostenrekening.
Peggy heeft dan wel hersens, maar op kantoor gebeurt alles onder de gordel.
Dat wist ik niet.
Het hele kantoor is hier. - Ik zie niemand van Vormgeving.
En die twee dan?
Ik heb iets te veel op. - Je bent erg tenger.
Ik ga wat te drinken halen. Jij?
Dans met me.
Ik vind je niet leuk zo.
Sambuca con la mosca. Letterlijk: Met vliegen.
De koffiebonen staan voor gezondheid, welvaart en geluk.
Beetje onnodig, als je al gezond en rijk bent.
Maar ben je gelukkig?
Als die vraag gesteld wordt, denk ik meteen van niet.
Nee, dus.
Ondanks je praatjes ben je verlegen.
Net of ik bij een waarzegster zit. - Sorry.
Dat geeft niet.
Wat wil je doen?
Ik weet niet. Samen met een schrijver een eigen bedrijf beginnen...
...waarbij de tekst de ontwerpen volgt, en niet andersom.
Nee, ik bedoel mijn uitzicht. Dat moet je zien. Helemaal tot aan het park.
Het is nu wel donker. - Ik weet het niet.
Mag ik?
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik heet Elliot. En je hoeft niets te zeggen.
Drink nog wat. Denk erover na.
Elliot, ik heb er al over nagedacht.
Ik weet wat ik wil.
Ik weet wat ik wil doen.
Ik weet wat je denkt.
Dat zal ik je laten zien.
Waar ben je bang voor? - Maak je soms een grapje?
Het was me een genoegen.
Alles goed?
Weet ik niet.
Vast voor die vent in 2F. Die gebruikt zijn vrouw als boksbal.
En ik wou net wortelsap gaan halen.
Wacht even.
Wil je roken? - Nee.
Kijk aan, hij kan praten.
Ik moest zeggen dat u moet bidden.
Dat helpt hier niet. Luister naar je moeder, die zorgt wel voor je.
Dat is mijn moeder niet. - Iedereen wil ergens anders bij horen.
Hebt u het niet gehoord? Ik ben een hoerenjong.
Daar heb ik niets over gehoord.
U praat niet als een zwerver. - Ben ik ook niet.
Ik leef op de rails. Elke dag is voor mij weer nieuw.
Elke dag zie ik nieuwe plaatsen en mensen.
Dus u hebt geen huis? Dat is triest.
Waarom? Ik heb ook een gezin gehad, een baan en een hypotheek.
Ik kon niet slapen van al die verplichtingen.
En toen kwam de dood. - Hebt u die gezien?
Elke nacht. Op een ochtend heb ik mezelf bevrijd. Ik ging ervandoor.
Nu slaap ik als een roos. Soms onder de sterren, de regen, of in een schuur.
Maar ik slaap als een roos. - Waar gaat u dan heen?
Morgen ga ik hier weer weg. De dood komt zeker op plaatsen als deze.
Hij sluipt hier overal rond.
Hier. Je wordt erelid.
Zo praten we met elkaar. We zetten een teken op het hek van ieder huis.
Een code, net als op de radio.
Dat is een taart. Dan is het eten er lekker. En deze betekent: pas op, valse hond.
En dit betekent dat hier een oneerlijk man woont.
En deze betekent...
...dat je een triest verhaal moet vertellen.
Niet bang zijn, knul. Je bent nog geen man.
Natuurlijk. - Wat?
Jullie twee. Jullie zijn verliefd.
Dat is belachelijk.
Ik maak elke dag foto's waarop mensen verliefd zijn.
Ik weet hoe het eruit ziet.
Het ziet eruit als een tijdschrift. - Liefde is burgerlijk.
Je breekt mijn hart. - Nee maar, hij heeft een hart.
De grote mensen praten. - Je moet hem niet verdedigen.
Tandpasta lost niets op.
Dacron brengt die tien dode kinderen in Biloxi niet tot leven.
Net zo min als wanneer je met een fles wijn in je hand een zwerver nadoet.
Ik zie jullie elke dag als werkbijen in je korf gaan.
Ik veeg mijn reet af aan je krant.
Waarom moeten de dames altijd luisteren naar mannenpraat?
Kijk jezelf eens tevreden zijn. Je bedenkt slogans voor schoonmaakmiddelen...
...en denkt dat je vrij bent. - Hou toch op.
Maak iets van jezelf.
Zoals jij?
Jij maakt de leugen. Jij creëert de vraag.
Je staat aan hun zijde. Niet aan de onze.
Helaas, er is geen grote leugen.
Er is geen systeem.
Het heelal is onverschillig.
Man, waarom zeg je dat nou?
Parijs. Nu. We gaan.
Don...
Ik kan niet.
Koop een auto.
De politie. Je kunt niet naar buiten.
Jij niet.
Word eens wakker, Bobby.
Word wakker.
Je zusje slaapt.
Stel me een vraag. - Wat?
Maakt niet uit waarover. - Ik ben moe.
Vraag maar.
Waarom geven vuurvliegjes licht?
Dat weet ik niet.
Maar ik zal nooit tegen je liegen.
Dat was het wel zo'n beetje. Ik ga weer verder.
Nogmaals bedankt voor alles.
Succes verder.
Ga nu maar verder.
Goedemorgen, Peggy. - Goedemorgen, Mr Draper.